Motocykl poleca:

Regulacja zawieszenia

Poleć ten artykuł:

regulacja-zawieszen-zawieszenia-08.jpg Zobacz całą galerię

Wielu zapewne zapyta, po co grzebać w zawieszeniach, jeśli motocykl prowadzi się całkiem dobrze. Odpowiedź jest prosta: ponieważ po kilku sensownych ruchach śrubokrętem bike będzie prowadził się jeszcze lepiej, co daje więcej frajdy, ale też – co nie mniej ważne – podnosi poziom bezpieczeństwa.

Najpierw ugięcie wstępne
Aby sprawdzić, czy zawieszenia są właściwie ustawione, najpierw trzeba zmierzyć tak zwane ugięcie negatywne, które można regulować, zmieniając napięcie sprężyn. W widelcu robi się to, wkręcając lub wykręcając śruby w korku widelca. W przypadku tylnego amortyzatora twardość sprężyny zmienia się pokrętłem (maszyny turystyczne) lub specjalnymi nakrętkami nad sprężyną.

 skok przedniego koła
Wartość negatywnego skoku widelca najłatwiej zmierzyć, zakładając srytytkę na goleń. Kolory oznaczają różne wartości ugięcia.
skok tylnego koła
Skok tylnego zawieszenia mierzy się między dowolnym punktem na ramie  (np. zadupek)i osią tylnego koła.
   
 N1 = skok negatywny 1: pomiar bez jeźdźca, motocykl stoi na płaskiej powierzchni. N2 = skok negatywny 2: pomiar z jeźdźcem, motocykl stoi na płaskiej powierzchni. Krótsze skoki (-5 mm) będą lepsze dla jeźdźców cięższych i ostrzej jeżdżących oraz podczas jazdy z pasażerem, a dłuższe (+5 mm) dla lżejszych, o łagodniejszym stylu jazdy i do jazdy solo.

Kiedy kąt główki ramy i wyprzedzenie przedniego koła mają wartości zaprojektowane przez konstruktora, wtedy mamy równowagę między poręcznością a stabilnością. Dodatkowo wahacz, którego położenie zależy od napięcia sprężyny amortyzatora, musi być ustawiony pod odpowiednim kątem. Jeśli ten element jest ustawiony zbyt poziomo, wtedy podczas przyspieszania tył motocykla będzie mocno się obniżał – pogorszą się komfort jazdy i poręczność. Nie wolno też zapominać, że napięcie wstępne sprężyny amortyzatora tylnego koła ma wpływ na geometrię bike’a, a więc i na prowadzenie.

Negatywny skok sprężyny mierzy się w dwóch wariantach obciążenia. Negatywny skok sprężyny N1 wynika z masy maszyny (pomiar ma sens tylko gdy motocykl stoi na płaskim), negatywny skok sprężyny N2 jest mierzony przy obciążeniu bike’a jeźdźcem siedzącym w pozycji pionowej. Różnica między tymi dwoma wartościami pozwala stwierdzić, czy sprężyna jest za twarda (mała różnica), czy za miękka (duża różnica). Oczywiście ten pomiar uwzględnia ciężar motocyklisty/ załogi. W przypadku widelca wygląda to tak: przy N1 wynoszącym 25 mm i N2 45 mm sprężyna byłaby zbyt miękka i należy ją zastąpić twardszą. Pamiętajcie, że w maszynach wyścigowych regulacje są o wiele bardziej skomplikowane i uwzględniają o wiele więcej elementów.



jak zmiany skoków negatywnych wpływają na prowadzenie

Minimalne N2 z przodu i z tyłu (35/30 mm):
wyższy środek ciężkości, lepsza poręczność, większy prześwit w złożeniu, ale niestabilne zachowanie podczas jazdy.

Maksymalne N2 z przodu i z tyłu (45/40 mm):
niżej położony środek ciężkości (łatwiej manewrować), niższa kanapa, stabilniejsze
zachowanie podczas jazdy, ale mniejszy prześwit i gorsza poręczność.

Maksymalne N2 z przodu (45 mm), minimalne z tyłu (30 mm):
lepsza poręczność, łatwiejsze składanie się w zakręty, ale niestabilne zachowanie podczas jazdy.

Tagi: zawieszenie | regulacja

Oceń artykuł:

3.0

Motocykl OnlinePorady dla motocyklistów

Porady dla motocyklistów Porady dla motocyklistów Porady dla motocyklistów Porady dla motocyklistów
ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij