Motocykl poleca:

Ducati Scrambler w czterech smakach - krwiste mięso czy pasztet z soi?

Poleć ten artykuł:

Fajny motocykl czy kosztowny gadżet? Sprawdziliśmy cztery wersje Ducati Scramblera: Icon, Urban Enduro, Classic i Full Throttle.

Zobacz całą galerię

Nie od dziś wiadomo, ze dobra potrawa musi być nie tylko odpowiednio przyrządzona i doprawiona ale też i właściwie podana. Okazuje sie że z motocyklami bywa podobnie.

Danie główne

Ducati Scrambler to stylowy, nieskomplikowany i łatwy w obsłudze naked napędzany przez pochodzący z Monstera 796 silnik ulokowany w stalowej, rurowej ramie. Motocykl jest lekki, zwrotny i mimo dość szerokich opon bardzo poręczny. Jako że ma być maszyną przede wszystkim przyjazną, chłodzony powietrzem twin o pojemności 803 cm3 został nieco ucywilizowany. Zastosowanie pojedynczych przepustnic kosztowało go wprawdzie utratę kilku koni, jednak w połączeniu z 11-stopniowym przekryciem zaworów dało fantastycznie łagodne rozwijanie mocy. Dwuzaworowa jednostka zaczyna się zbierać znacznie wcześniej niż stary Monster, ma niezłego kopa przez cały zakres obrotów i nawet na seryjnym wydechu gada przepięknie. Nisko ulokowana kanapa i szeroki ster od razu przypadły mi do gustu, podobnie jak umiejscowienie dość szeroko rozstawionych podnóżków. Zatankowany Scrambler waży 186 kg, jest rewelacyjnie poręczny i daje niesamowita radość z jazdy. Zwłaszcza, że zawieszenia dobrze radzą sobie z taką pełną radości, beztroską gonitwą. Osobna pochwała należy się dedykowanym tej maszynie oponom Pirelli MT 60 RS (110/80 R18 - przód i 180/55 R17 - tył), które nie tylko pięknie wyglądają, ale też dobrze kleją na suchym, pozwalają zjechać z asfaltu na szuter, a nawet zapewniają poczucie bezpieczeństwa na mokrym.

Przyprawy

Jakby tego wszystkiego było mało, Scrambler jest doskonale wykonany. To co wygląda na metalowe, jest metalowe - błotniki, zbiornik, emblematy a nawet osłony pasków rozrządu, oko cieszą też detale takie jak wlew paliwa, przednia lampa ze światłem postojowym na LED-ach, czy ukryty pod klawiszem wyłącznika zapłonu guzik rozrusznika przypominający włącznik uzbrojenia w śmigłowcu szturmowym. Nie ma co kryć, już na maszynę w wersji podstawowej patrzy się z prawdziwa przyjemnością, a co dopiero, gdy Scramblera ubierze się w dedykowane mu akcesoria i dodatki. Wybierać jest w czym; różne błotniki tylne i przednie, kanapy, kierownice o różnej wysokości, nakładki na zbiorniki paliwa wykonane z aluminium lub karbonu, wydechy Termignoni (w tym puszczone pod zadupkiem), felgi szprychowane lub odlewane - to tylko te najważniejsze. A jakby tego było mało w salonach czeka stosowna linia ciuchów i dodatków.

W czterech smakach

Kombinacji jest wiele, jednak na dzień dobry Scrambler serwowany jest w jest w czterech wersjach. Wszystkie napędzane są tym samym silnikiem, mają te same kratownicowa ramy i zawieszenia. Diabeł jak zawsze tkwi w szczegółach.

Icon to wersja podstawowa, a zarazem najtańsza (37 900 zł). Toczy się na odlewanych, dziesięcioszprychowych felgach, ma zbiornik o pojemności 13,5 litra, waży na sucho 170 kg, a jego ulokowana na wysokości 790 mm kanapa jest zdecydowanie najwygodniejsza. Icon oferowany jest w dwóch kolorach - żółtym i czerwonym.

Wygląd Urban Enduro sugeruje że maszyna lubi czasem zjechać z asfaltu. Odradzam jednak coś poważniejszego niż szutry i gruntowe drogi. Urban Enduro ma szprychowe koła i pokryty jest matowym, zielonym lakierem. Ma także specjalne emblematy na zbiorniku, wysoki przedni błotnik, osłony lag i silnika, chroniąca reflektor siatkę oraz obite na brązowo siodło.

Classic to elegant nawiązujący do stylu lat 70-tych. Szprychowe koła, aluminiowe błotniki, klasyczne malowanie baku oraz kanapa z epoki to jego cechy charakterystyczne. To najbardziej klasyczny motocykl w tej ekipie.

Full Throttle robi w tym gronie za czarny charakter. Wszystko za sprawą malowania, płaskiej kiery i co najważniejsze groźnie brzmiącego wydechu Termognoni. Ta wersja to mój zdecydowany faworyt i to pomimo faktu, że jego piękna, wyścigowa kanapa jest twarda jak kolejowy podkład.

Uczta

Przyznam, że gdy pierwszy raz zobaczyłem Scramblera to nie rzucił mnie na kolana. Surowy w formie wydał mi się po prostu skromny, a gdy się doń przymierzyłem to okazał sie także mały - mam 184 cm wzrostu i ważę 110 kg. Niestety, jako że spotkanie miało miejsce na targach na nic więcej liczyć nie mogłem, skupiłem sie więc na zamieszaniu związanym z jego promocją: "Scrambler to motocykl do zabawy" - to akurat dla mnie oczywiste. "Maszyna idąca pod prąd i nie wpisująca się w szablony" - w sumie czemu nie, faktycznie ciężko go z czymś porównać. "Maszyna dla ludzi nie związanych z motocyklowym stylem życia" - no nie wiem, nie wiem... Gdy jednak usłyszałem, że to taki motocyklowy hipster gałęzie mi opadły i zrobiło mi sie go po prostu żal...

Minęło trochę czasu i trafiła się okazja by pojeździć wszystkim wersjami. Podczas polskiej edycji Scrambler Tour spędziłem w ich siodłach trzy dni uganiając się po gładkich jak stół, pełnych winkli drogach Czech, Moraw i Słowacji. Wystartowaliśmy z Bielska Białej i w ramach gry wstępnej pomknęliśmy w deszczu do czeskiego Rožnova pod Radhoštěm. Mimo, że jazdy po mokrym nienawidzę nie było tak źle jak sie obawiałem i maszyna zdobyła moje zaufanie. Po dotarciu zdążyliśmy się tylko zalogować w hotelu , gdy wyszło słońce. Od tej chwili było już tylko lepiej. Kręte drogi, dobry asfalt, piękne trasy, ładne krajobrazy i fajni ludzie - czego chcieć więcej? Mając do dyspozycji wszystkie cztery wersje postanowiłem znaleźć różnice nie widoczne gołym okiem. Mimo że nie było to łatwe, wszak maszyny są technicznie identyczne - kilka znalazłem.

Siodła oprócz wyglądu równią sie twardością wypełnienia i kształtem, najlepiej wypadła kanapa Icona, najgorzej siodełko Full Throttle, które mimo że dwubarwne i prześliczne to twarde i ciśnie w pachwiny.

Kierownice tez robią swoje. Wszystkie dobrze leżą w dłoniach, są szerokie i zapewniają świetną kontrolę. Różnią się wysokością, przy czym Urban Enduro ma dodatkowo usztywniającą poprzeczkę, prosty ster Full Throttle wymusza natomiast aktywniejszą pozycje i najlepiej sie prezentuje.

W kategorii dźwięk na prowadzenie bezdyskusyjnie wysuwa się Full Throttle. Kolesie z Termognoni odwalili bowiem kawał solidnej roboty. Maszyna nie tylko obłędnie gada ale i bardziej spontanicznie reaguje na gaz. Zgrzeszyłbym jednak twierdząc, że na seryjnym kominie Scrambler brzmi kiepsko. Brzmi dobrze, a nawet bardzo dobrze, jednak nie tak dobrze jak na Termognoni.

Rachunek proszę

Niestety, Ducati ceni swoje produkty i Scrambler nie jest wyjątkiem. Za Icona trzeba zapłacić 37 900 zł, zaś Urban Enduro, Classic i Full Throttle to wydatek 44 900 zł. Owszem to najtańszy model Ducati ciężko też znaleźć jego odpowiednik wśród konkurencji, jednak mimo to nie jest to maszyna dla Kowalskiego. Mało tego, szukając oryginalnego pomysłu na promocję i pokazując go jako zabawkę dla hipsterów zrobiono Scramblerowi krzywdę. Zarzut że to niezbyt męski motocykl jest jednym z łagodniejszych.

Wiedząc o tym kolesie z  Ducati Polska wykonali mistrzowski ruch - zaserwowali nam Scramblera niemal w jego środowisku naturalnym. Kręte, dobre drogi pozwoliły wyciągnąć z tej maszyny to co najlepsze - radość z jazdy i radość z życia, którą kady ruch cylindrów pompuje w jeźdźca niczym pompa. Gdy to zrozumiałem poczułem się jakbym w nagrodę za przełknięcie wegetariańskiego obiadku dostał na deser wielkiego, średnio wypieczonego steka z kukurydzą i zimne piwo.

 

Ducati Scrambler - dane techniczne:

SILNIK

Budowa: chłodzony powietrzem, dwucylindrowy, czterosuwowy, V2 90°, rozrząd SOHC, wałek rozrządu napędzany łańcuchem, dwa zawory na cylinder, uruchamiane desmodromicznie, smarowanie z mokrą miską olejową, wtrysk, średnica gardzieli 50 mm, regulowany katalizator.

Przeniesienie napędu: mechanicznie sterowane, wielotarczowe sprzęgło mokre z antyhoppingiem, skrzynia 6-biegowa, łańcuch O-ring, przełożenie wtórne 46:15.

Śr. cylindra x skok tłoka 88 x 66 mm

Pojemność skokowa      803 cm3

Stopień sprężania            11:1

Moc maks.          75 KM (55 kW) przy 8250 obr/min

Maks. moment obrotowy                                            68 Nm przy 5750 obr/min

 PODWOZIE

Rama: kratownicowa ze stali, silnik jako element nośny.

Zawieszenia: przód – widelec upside-down, średnica goleni 41 mm, tył – dwuramienny wahacz z aluminium, bezpośrednio mocowany amortyzator, regulowane napięcie wstępne sprężyny.

Hamulce: przód – jedna tarcza, średnica 330 mm, zacisk 4-tłoczkowy, tył – jedna tarcza, średnica 245 mm, 1-tłoczkowy zacisk pływający, ABS.

Koła: odlewy aluminiowe (Icon, Full Throttle), szprychowe z aluminiowymi felgami (Urban Enduro, Classic).

Rozmiary felg p/t             3,00 x 18 / 5,50 x 17

Rozmiary opon p/t          110/80 R18 / 180/55 R17

WYMIARY I MASY

Rozstaw osi        1445 mm

Kąt główki ramy                66°

Wyprzedzenie   112 mm

Skoki zawieszeń p/t        150/150 mm

Wysokość kanapy            790 mm

Masa z płynami 186 kg

Masa własna      170 kg

Pojemność zbiornika paliwa        13,5 l

Tagi: Ducati Scrambler | Icon | Urban Enduro | Classic | Full Throttle | Scrambler Tour

Oceń artykuł:

2.8

Motocykl OnlinePorady dla motocyklistów

Porady dla motocyklistów Porady dla motocyklistów Porady dla motocyklistów Porady dla motocyklistów
ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij