2009-07-27 Autor: Jarosław Modrzejewski, Zdjęcia: Jacek Ociepko

Dodaj do:

Najważniejsza cecha Ludixa – to skuter typowo miejski. Wystarczy jeden rzut oka, aby wiedzieć, że wyjazd gdzieś dalej to lekki hardkor. Przewidziano co prawda miejsce dla pasażera, ale nie ma nawet śladu komfortu. Stylistyka skuterka powoduje, że nikt nie przejdzie obok niego obojętnie. Ponadto widać wyraźnie, że cięto koszty, gdyż Ludix jest wyposażony tylko w to, co niezbędne. Jeździec ma przed oczami prędkościomierz z licznikiem przebiegu oraz kontrolki oleju, kierunków i świateł drogowych. Do tego tylko jedno lusterko, haczyk na torbę, a pod siodłem schowek, w którym zmieścimy niezbyt wypchany portfel. Oprócz niego jest tu wlew paliwa i wlew oleju. I to by było na tyle.

Kokpit zawiera tylko to, co niezbędne.	Przód skutera nasuwa skojarzenia z małą lokomotywą.	Przedni hamulec tarczowy ma przewód w stalowym oplocie.

Jazda po mieście to duża frajda, szczególnie wersją oddławioną. Trzeba przyznać, że silniczek bardzo lubi obroty. Przyspieszenia są na przyzwoitym poziomie, przy starcie spod świateł rząd samochodów zostaje w tyle. Spalanie może tylko cieszyć – temu maluchowi wystarczą niecałe 3 l/100 km. Po stronie plusów trzeba mu też zapisać hamulce. Przedni jednotłoczkowy zacisk z przewodem w stalowym oplocie skutecznie wgryza się w 155-milimetrową tarczę, a i bęben z tyłu nie odstaje pod względem skuteczności. Z zupełnie innej bajki są za to bardzo twarde zawieszenia – w połączeniu z maleńkimi kołami na dziurach czy brukach trzęsie jak diabli.

Mimo tych kilku niedogodności wrażenia z jazdy są pozytywne. Na Peugeociku można się też trochę powygłupiać – jazda na gumie nie stanowi problemu, zawracanie na nodze podobnie. Ludix, tak jak Asterix, lubi czasem zaszaleć, z tym że zamiast magicznego napoju sporządzanego przez Druida wystarczy mu bezołowiowa 95 i zdecydowane odkręcenie gazu.

• Peugeot Ludix 2004
  

Marka

Model

Cena (od-do)

Rocznik (od-do)

Wyszukiwanie zaawansowane